Temel ile Dursun guzel bir bahar gününde köyün yüksek bir tepesine
cikmislar. Manzaranin keyfini cikarirken birden Temelin gözü icerisinde
ineklerin otladigi köyün mezarligina ilismis.

Dursuna dönmüs ve:

"Ula Tursun! Sende pirgün öleceksun, sonra seni aha su mezarluga
gömeceguz. Orada topraga karisacaksun. Sonra ot olarak yeniden
büyüyeceksun. Sonra seni su inek yiyecek. Sonra da seni sicacak. Bende o
pokun yanuna gicegum ve diyecegum ki "Ula Tursun!! Neydiiin ne oldin?".

Tabii Dursun önce sasirmis ne diyecegini. Sonra oda Temele dönmüs:

"Ula Temel sende pirgün öleceksun. Seni aha su mezarluga
gömeceguz.Orada sende toprak olacaksun. Sonra ot olarak püyüyeceksun.
Sonra seni su inekler yiyecek. Sonra seni sicacaklar. Bende o pokun
yanuna gidecegum ve diyecegum ki "Ula Temel! Sen hic degismeyeceksun!!!"