bir uçakta Fransız, İngiliz ve bizim Namık Kemal yolculuk yapıyorlarmış. aralarında bir tartışma çıkmış. biri "ben senden ünlüyüm" diyormuş. diğeri "hayır, ben daha ünlüyüm" diyormuş. sonunda İngiliz dayanamamış. "Anneme bir mektup yazarım, zarfa sadece kendimin ve annemin adını yazarım. mektup anneme gider." demiş. fransız atılmış
"Anneme bir mektup yazarım. zarfa sadece adımı yazarım. mektup hoop anneme ulaşır." demiş.
Sıra bizim Namık kemal'e gelmiş.
"Valla" demiş. "Ben anneme bir mektup yazarım, zarfa bişey yazmam. mektup anneme ulaşır." demiş.
herkes gülüşmüş.
"Nasıl ya? olurmu öyle şey" demiş fransız.
"G*tünden sallıyor işte." demiş ingiliz.
namık kemal de "inanmazsınız deneyelim." demiş ve annesine bir mektup yazıp zarfa koymuş. zarfa dediği gibi birşey yazmamış.
Uçaktan indiklerinde "izleyin" demiş namık kemal. elinde mektupla oradaki görevlilerden birinin yanına gitmiş. elindeki mektubu boru gibi yapıp görevliye doğru itip çekmiş.
"Söyle bakalım. bu mektup kime gider?"
görevli yanıtlamış.
"kime gidecek. anana gider, anana..."